Tuha za matir’ju [2]

Ta matinko starisińka,
Ta matinko nasza stradalnycja,
Ta jak że ty nas dobre hoduwała,
Ta jak że ty nas i dohljadała.*
Ta moja j matinko, moja j hołubońko,
Ta widkil że was i wyhljadat?
Ta widkil że was i wyhljadat,
Ta widkil was i dożydat?
Ta ja ż buło, kudy ne pidu,
To wy mene wyhljadajete.
A teper, widkil ne pryjdu,
To wy mene ne zapytajete.
A do jakoji ż ja, mamo, jabłuńky ne prychyljus,
Ta wona ż wid mene widchyłytsja,
Ta do jakoji ż ja sim’ji ne prytuljus,
Ta wona od mene widwernetsja.
Ta ja ż, matinko, usim czuża,
Ta nichto ż mene ne pożalije,
Ta nichto ż mene ne pryhołubyt,
Ta nichto ż mene ne peremine.
Ta budut sołowejky szczebetat,
Ja ż wyjdu ta budu jich pytat:
"Ta de ż moja matinka starisińka,
Ta de ż moja matinka zołotisińka,
Ta koły ż was dożydat,
Ta koły ż was wyhljadat?"